Święty Andrzej Świerad. Polski Mnich Cudotwórca – Adam Walczyk

Jeden z najsłynniejszych średniowiecznych polskich eremitów i ascetów, św. Andrzej Świerad czczony był szczególnie przez trzy narody: polski, słowacki i węgierski. W Polsce się urodził i podjął się życia pustelniczego, na terenie obecnej Słowacji wstąpił do klasztoru, a król węgierski doprowadził do jego kanonizacji. Mieszkańcy tych państw byli pod wrażeniem niezwykłego życia tego wyjątkowego świętego. Do jego grobu w katedrze w Nitrze na Słowacji przez wieki pielgrzymowały i pielgrzymują dziś liczni pątnicy. Być może dlatego, że spoczął na Słowacji, z biegiem czasu Polacy zaczęli o nim zapominać. Stąd pragnienie przypomnienia postaci tego wspaniałego eremity, którego sława była swego czasu tak wielka, jak wielka jest dziś sława innego świętego mnicha i cudotwórcy, św. Szarbela z Libanu.

Św. Andrzej to nasz pierwszy znany polski abba – takim tytułem ojcowie pustyni nazywali swoich duchowych mistrzów i przewodników w ascezie. Warto powędrować do jego pustelni i doświadczyć bliskości Boga i wstawiennictwa sławnego cudotwórcy w tym niezwykle uroczym miejscu, pośród gór i lasów, na skale wyłaniającej się z tafli jeziora.

Ewangelia, orędzie ośmiu błogosławieństw, czy nie jest ono od początku wpisane w dzieje waszego Kościoła? Czy nie głosili tego zbawczego orędzia już ci pierwsi pustelnicy znad Dunajca, a potem znad słowackiego Wagu – Świerad i Benedykt, u samego początku naszych dziejów? (…) Trwajcie, jak trwały pokolenia. Jak święci pustelnicy nad Dunajcem…

św. Jan Paweł II,
Tarnów 10 czerwca 1987

Autor: Adam Walczyk